تحليل شرايط ناوبري يك منطقه عمدتاً به منظور بررسي امكان افزايش ترافيك كشتي در منطقه، احداث اسكله جديد و يا تغيير كشتي طرح منطقه انجام مي گيرد. بر اساس توصيه PIANC تحليل شرايط ناوبري يك منطقه در دو مرحله انجام مي شود كه عبارتند از:

1.        بررسي شرايط ناوبري منطقه بر اساس ضوابط آيين نامه هاي دريايي موجود

2.        شبيه سازي كامپيوتري شرايط ناوبري منطقه با در نظر گرفتن شرايط محيطي

در اين مقاله به منظور بررسي نحوه انجام دو مرحله ذكر شده، شرايط ناوبري منطقه خور ماهشهر به عنوان نمونه مورد تحليل قرار گرفته است.

خور ماهشهر در منتهي عليه غربي خليج فارس، در ادامه خور موسي قرار گرفته است. ابتداي خور ماهشهر در ˚30 و́ 26 شمالي و ˚49 و́ 7 شرقي واقع شده است. خور ماهشهر آبراهي است به طول تقريبي 10 كيلومتر و عرض متوسط 450 متر. عمق متوسط اين آبراه در حدود 16 متر بوده كه ما بين صفر تا 45 متر نسبت به تراز مبنا متغير است. هدف از اين مطالعه تحليل شرايط ناوبري منطقه خور ماهشهر، مابين اسكله هاي بند امام و بندر صادراتي ماهشهر، به منظور بررسي امكان افزايش ظرفيت كشتي طرح بندر صادراتي ماهشهر به 80،000 تن مي باشد.     

بندر صادراتي ماهشهر واقع در ˚30 و́ 28 شمالي و ˚49 و́ 11 شرقي يکي از مهمترين بنادر صادرات و واردات محصولات نفتي کشور مي باشد. طرح ساماندهي بندر صادراتي ماهشهر به منظور نوسازي و همچنين افزايش ظرفيت اين بندر توسط شرکت طرح نوانديشان به همکاري شرکت هاي HR-Wallingford انگلستان و Royal Haskonig هلند در زمستان 1384 به انجام رسيد.

تجهيزات کنوني اين بندر براي تردد کشتي هاي با طول و ظرفيت (DWT) کمتر از 237 متر و 50،000 تن طراحي شده است. به منظور افزايش ظرفيت بارگيري و تخليه اين بندر کشتي طرح به کشتي با طول و ظرفيت 250 متر و 80،000 تن افزايش خواهد يافت.

 نتايج مطالعات ناوبري انجام شده در منطقه خور ماهشهر و همچنين بررسي شرايط جوي منطقه حاكي از آن است كه افزايش ظرفيت كشتي طرح اين منطقه به 80،000 تن امكان پذير بوده و امكان كشتي راني در 81 درصد زمان از سال وجود خواهد داشت. شايان ذكر است كه در اين مطالعه لايروبي مورد نياز و همچنين تجهيزات كمك ناوبري مانند يدك كش ها جهت افزايش ظرفيت كشتي طرح نيز مورد بررسي قرار گرفته است.